กรรมไม่เคยสุ่ม

กรรมไม่เคยทอยลูกเต๋า
มันไม่ต้องอาศัยโชค
หรือพึ่งพาดวง
และไม่เคยพลาดเป้าแม้แต่ครั้งเดียว

บางคราวมันตอบโต้ทันที
เร็วยิ่งกว่าลมหายใจที่คิดจะกลั้นไว้
เมื่อคำหนึ่งหลุดจากปาก
อารมณ์หนึ่งผุดในอก

ไม่ทันรู้ตัว มันก็แตะเข้าที่ใจแล้ว
เหมือนละอองที่กระเซ็นกลับ
ทันทีที่หินกระทบน้ำ

แต่กรรมจำนวนมาก
มันเลือกที่จะ ”หมอบรอ”
อยู่ในซอกหลืบของกาลเวลา

รอให้เงื่อนไขเรียงตัวครบ
รอให้ความประมาทครอบครองจิตใจ
เหมือนถ่านไฟที่ไร้ควัน
แต่ซ่อนความร้อนระอุไว้ภายใน

สิ่งที่ทำให้เรามองไม่เห็น
ไม่ใช่ความลึกลับของกรรม
แต่คือทักษะอันชำนาญ
ในการเข้าข้างตัวเอง

เราจำเก่งเฉพาะเหตุที่ทำให้ดูดี
แต่ความประมาทที่สร้าง
เราถักทอม่านหมอกมาบังตา

เราห่อหุ้มเจตนาด้วยถ้อยคำสวยงาม
จนลืมไปว่า
ความคิดในใจเพียงวูบเดียว
คือเจตนาที่มีน้ำหนัก
กว่าข้ออ้างนับหมื่นพัน

เมื่อผลร้ายเดินมาถึง
เราจึงเรียกมันว่าโชคร้าย
เคราะห์กรรมหรือคำสาป

ทั้งที่ความจริง
เราคือผู้ให้กำเนิด
หล่อเลี้ยงมันจนเติบโต
จนวันหนึ่งมีแรงพอ
ที่จะผลักประตูชีวิตเข้ามา

และเมื่อมันมาถึง
การพยายามหนีไม่เคยช่วยอะไร
เพราะนั่นไม่ใช่การลงโทษ

แต่มันคือบทเรียน
จากครูที่ไม่ประนีประนอม
และจะไม่ยอมให้เราผ่าน
ด้วยการโกงตัวเอง

การเรียนกับครูนี้ต้องซื่อตรง
ไม่มีทางลัด
ถ้าบทไหนสอบไม่ผ่าน
วงจรเดิมจะกลืนชีวิตซ้ำๆ

เมื่อเรายอมรับความจริง
ไม่หาข้อแก้ตัว
ใจจะเริ่มสงบ
เพราะเราหยุดสร้างเหตุที่ทำร้ายตัวเอง

เมื่อเหตุใหม่เบาลง
ผลเก่าก็อ่อนแรง
ชีวิตจะค่อย ๆ เปลี่ยน
โดยไม่ต้องอ้อนวอน
ไม่ต้องต่อรองกับอะไรทั้งสิ้น

แค่เห็น…
และปล่อยให้ความจริงสอน

ในท้ายที่สุด
กรรมไม่เคยซับซ้อน
สิ่งที่ซับซ้อน
คือใจที่อยากเอาเปรียบความจริง

อ่านต่อในชุดเดียวกัน

กับดักคนดี
ความดีที่ก่อทุกข์
อัตโนมรรค