ก่อนที่มนุษย์จะรู้จักคำว่า “ของฉัน” มีกลุ่มคนกลุ่มหนึ่งอาศัยอยู่ริมน้ำ พวกเขาไม่ได้ตั้งชื่อแม่น้ำ เพราะในโลกที่พวกเขารู้จักไม่มีสายน้ำอื่นให้เปรียบเทียบ สายน้ำตรงหน้าคือเส้นเลือดให…

ณ หมู่บ้านเล็กๆ แห่งหนึ่งในมณฑลอันฮุย เด็กชายจูหยวนจางนั่งอยู่ริมแม่น้ำ ดวงตาไหวระริกจับจ้องดอกบัวที่กำลังชูช่อเหนือน้ำ สีชมพูอ่อนของมันดูตัดกับสีเขียวของใบบัวและสีคล้ำของโคลนเบื้อ

“ติ๊ก… ต็อก… ติ๊ก… ต็อก…” เสียงนาฬิกาดังกังวานไปทั่วร้านเล็กๆ ในตรอกเก่า ผมนั่งมองพ่อที่กำลังก้มหน้าก้มตาซ่อมนาฬิกาเรือนหนึ่ง แว่นขยายสวมอยู่บนตา มือที่มีรอยด่างและแผลเป็นจ