Posts by omginter

ภายในห้องเก็บความทรงจำของมนุษย์คนหนึ่ง มีประตูมากมายเชื่อมต่อกันด้วยทางเดินคดเคี้ยว แต่ละห้องเต็มไปด้วยเศษเสี้ยวของอดีต—บางส่วนคือความจริง บางส่วนเป็นเพียงภาพลวง และอีกมากมายถูกแต่

ในโลกที่เมืองทั้งหลายตื่นขึ้นด้วยแสงอาทิตย์ เมืองนี้กลับตื่นขึ้นด้วยเสียง เสียงเดียวกันในทุกเช้า ทุกบ้าน ทุกมุมถนน: “คุณพร้อมจะเป็นคนที่ดีกว่าเดิมหรือยัง?” ไม่มีใครรู้ว่าเสียงนี้มา

ยามเช้าในชุมชนเล็กๆแห่งหนึ่ง แสงสีทองทอทาบผ่านม่านบางเข้ามาในห้อง แก้มนั่งจิบกาแฟอุ่น ๆ พลางมองดู “กันต์” ลูกชายวัยห้าขวบที่นั่งขมวดคิ้วน้อย ๆ ระหว่างก้มลงวาดรูปอยู่บนพื้นห้อง มือเ

นานมาแล้ว ท่ามกลางหุบเขาลึก มีหมู่บ้านเล็กๆ ซ่อนตัวอยู่ในม่านหมอกเบาๆ ลำธารใสไหลเอื่อยผ่านกลางหมู่บ้าน ต้นไม้สูงใหญ่โยกไหวเบาๆ ตามสายลม ผู้คนที่นั่นเคยใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย ตื่นรั

มีชายหนุ่มคนหนึ่งชื่อว่า “ตะวัน” เติบโตมาในครอบครัวที่พ่อเป็นคนเจ้าอารมณ์และใช้ความรุนแรง ทุกครั้งที่พ่อโกรธ ทุกคนในบ้านจะกลายเป็นเป้าของความโมโห ตะวันเองก็โดนพ่อทำร้ายมาตั้งแต่เด็

ในอาณาจักรที่ไม่ปรากฏบนแผนที่ใด มีหมู่บ้านเล็กๆ แห่งหนึ่งที่ผู้คนดำรงชีวิตด้วยการวาดภาพ ไม่ใช่ภาพวาดธรรมดา แต่เป็นภาพที่หากวาดด้วยใจบริสุทธิ์แล้ว จะมีพลังเปลี่ยนสิ่งที่วาดให้กลายเป

“ความลับที่แท้จริงมิใช่ไฟที่มองเห็น แต่คือไฟที่มองไม่เห็น” บทเริ่ม: ตำนานที่ถูกลืม มีบทหนึ่งที่ถูกลบออกจากตำราเทพปกรณัมกรีก—บทที่เล่าถึงเหตุใดซุสจึงโกรธแค้นพรอมิธีอุสและมนุษย์อย่าง

ณ หมู่บ้านเล็ก ๆ เชิงเขา ที่ดูเงียบสงบไร้ชื่อเสียง กลับมีบ้านไม้หลังหนึ่งซึ่งทุกคืนเดือนเพ็ญจะมีเด็ก ๆ มานั่งล้อมใต้แสงโคมกระดาษ ยามประตูไม้บานเลื่อนเปิดออก เสียงกระบอกไผ่กระทบกันแ

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว… ในที่ราบระหว่างหุบเขาและมหาสมุทร มีดินแดนแห่งหนึ่งที่ผู้คนต่างถือ “ภาชนะ” ติดตัวมาตั้งแต่เกิด ภาชนะเหล่านี้ไม่มีใครเลือกได้เอง มันถูกมอบให้ตั้งแต่ก่อนลืมต

“คนอย่างผมไม่มีวันโกหก” ประโยคเดียวที่ศรัณย์ยึดถือมาตลอดชีวิต ประโยคนั้นดังก้องอยู่ในหัวศรัณย์ ขณะเดินออกจากห้องประชุมใหญ่ของบริษัททรูธเน็กซ์ เทคโนโลยี ที่เพิ่งเปิดตัว ทรูธเวฟ — ระ