“ธรรมใดเกิดแต่เหตุ ดับไปก็เพราะเหตุ” “ธรรมทั้งหลายเป็นอนัตตา” สัจธรรมสองประโยคนี้ครอบคลุมความจริงทั้งหมดของโลก แต่เพียงเพราะความเห็นผิดว่า “มีตัวกู ของกู” โลกทั้งใบจึงเต็มไปด้วยความทุกข์และความเสื่อมทราม…
ตลอดเวลากว่า 20 ปีที่ชีวิตของผู้เขียนจมอยู่ในความเมามาย โดยไม่เคยตระหนักถึงโทษภัยที่แท้จริงเลยแม้แต่น้อย มันคือการทดลองกับชีวิตจริง ที่เต็มไปด้วยความเสี่ยง มีความประมาทเป็นที่ตั้ง — แต่ในขณะนั้น…
ชีวิตที่ปฏิเสธความจริง แม้เพียงเล็กน้อย ก็เหมือนเขื่อนใหญ่ที่มีรอยร้าวซ่อนอยู่ภายใน วันแล้ววันเล่า น้ำยังนิ่ง เงียบ สงบ ผู้คนยังชื่นชมความงามของผืนน้ำที่สะท้อนท้องฟ้า แต่เบื้องหลังความเงียบนั้น…
กว่ายี่สิบปีที่ผู้เขียนใช้ชีวิตอยู่ในโลกธุรกิจ ตั้งแต่วัยหนุ่มที่เต็มไปด้วยความฝัน จนถึงวันนี้ที่เส้นผมเริ่มแซมสีเทา—ทำให้ได้บทเรียนของชีวิตมากมายที่ไม่มีใครสอน ไม่มีใครบอก ไม่มีใครเตือน…
ตั้งแต่จำความได้ คำถามที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิต และเป็นความสงสัยที่ไม่เคยหายไปจากใจเลยคือ “คนเราเกิดมาทำไม?” คำถามนี้กลายเป็นแรงผลักให้ผู้เขียนเริ่ม “งานวิจัยมนุษย์” แม้เป็นโปรเจกต์ส่วนตัวที่ไม่มีใครสนใจ…
โสเครตีสเคยกล่าวถ้อยคำอันเลื่องลือว่า “ฉันรู้เพียงอย่างเดียว คือฉันไม่รู้อะไรเลย” คำพูดนี้เปิดเผยความจริงอันลึกซึ้งที่นักปราชญ์ และผู้ใฝ่รู้ทุกยุคสมัยต่างประสบมา—ยิ่งเราศึกษาและเข้าใจเรื่องราวในโลกมากเพียงใด…
การพยายามถ่ายทอดธรรมที่ได้สัมผัสให้กับผู้ที่ยังมีความเห็นผิดหนาแน่นในใจ เปรียบเหมือนการพยายามเทน้ำใสลงในแก้วที่อัดแน่นไปด้วยโคลน ไม่ว่าจะพยายามเท่าไร…
ธรรมะคืออะไร? ธรรมะคือความจริงบริสุทธิ์ที่เปิดเผยตัวเองอยู่ตลอดเวลา มีอยู่ในทุกคน ปรากฏอยู่ในทุกหนแห่ง เพียงแต่อวิชชา—ความไม่รู้—ทำให้เราหลงยึดถือเปลือกของธรรมะ คือกายและใจนี้เป็นความจริง…
พระรัตนไตรเป็นที่พึ่ง พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ สามคำนี้ถูกสวดกันจนชินปาก แต่เคยถามตัวเองจริงๆ หรือไม่ ว่าสิ่งที่กำลังพึ่ง คืออะไร? พุทธะ — ไม่ใช่ตัวบุคคล ไม่ใช่ตำแหน่ง พุทธะคือนิพพานธาตุ…
ความโกรธมีเหตุเสมอ แต่เหตุที่เราเชื่อ กับเหตุที่แท้จริง อยู่คนละที่กัน เราโกรธเพราะถูกโกง โกรธเพราะถูกเอาเปรียบ โกรธเพราะโลกไม่ยุติธรรม แต่ถ้าย้อนดูให้ลึก ความโกรธไม่เคยต้องการความยุติธรรม…
No account yet?
Create an Account
