Tag Archives: คืนสู่ธรรมชาติ

ลองหลับตา และจินตนาการถึงห้องครัวที่ไร้กาลเวลา… ห้องครัวขนาดใหญ่ที่ไม่มีจุดเริ่มต้นและไม่มีที่สิ้นสุด นี่ไม่ใช่ห้องครัวที่สว่างไสว สะอาดสะอ้าน หรือเต็มไปด้วยความสุขของการกินดื่ม…

“เกิดขึ้น ตั้งอยู่ ดับไป” นี่คือสัจธรรมพื้นฐานของจักรวาลที่ไม่มีใครหลีกหนีพ้น ไม่ว่าจะเป็นดวงดาวที่ส่องแสงระยิบระยับ อารยธรรมที่เคยเกรียงไกร หรือแม้แต่ความรู้สึกนึกคิดที่ละเอียดอ่อนที่สุด…

ผู้คนมักมองเห็นว่า กตัญญูคือการตอบแทนบุญคุณ ตอบแทนพ่อแม่ที่เลี้ยงดู ตอบแทนครูที่คอยสั่งสอน ตอบแทนผู้มีพระคุณที่หยิบยื่นความช่วยเหลือ ความเข้าใจเช่นนี้ไม่ผิด แต่ยังไม่ถึงแก่น เพราะถ้ากตัญญูเป็นแค่การตอบแทน…

ชายคนหนึ่งเติบโตท่ามกลางป่าลึก ไม่เคยได้ยินเสียงโฆษณา ไม่เคยเห็นโลโก้ ไม่เคยรู้จัก “ความอยาก” ที่ถูกผลิตขึ้นในหน้าจอโทรศัพท์ เขารู้จักแค่ความหิว เสียงของลม เสียงน้ำไหล และความเงียบที่สอนให้เข้าใจชีวิต วันหนึ่ง…

“นักการเมืองคนนั้นโกงกินมาทั้งชีวิต แต่ยังรวยล้นฟ้า อยู่คฤหาสน์หรู กินอยู่ดี มีแต่คนห้อมล้อม” “กรรมมีจริงหรือ? ความยุติธรรมอยู่ไหน?” นี่คือคำถามของคนที่มองโลกด้วยตาเนื้อ และตัดสินจักรวาลด้วยความคิดอันคับแคบ…

ปลาไม่รู้ว่าน้ำคืออะไร เพราะมันไม่เคยอยู่พ้นจากน้ำ น้ำไม่ใช่สิ่งที่มันสังเกต แต่น้ำคือสิ่งที่มันดำรงอยู่ในนั้นโดยไม่รู้ตัว น้ำไม่เคยถูกตั้งคำถามโดยปลา เพราะน้ำคือสิ่งที่มีอยู่ก่อนคำถามใดจะเกิด เช่นเดียวกัน……

หลายท่านคงรู้สึกสะอิดสะเอียนกับการบิดเบือนความจริงซ้ำๆ อย่างหน้าด้านที่กำลังถูกแสดงออกในปัจจุบัน “การตอแหล” เป็นพฤติกรรมที่ซับซ้อน มีรากฐานจากความเห็นแก่ตัว ความกลัว…

“สรรพสิ่งไร้ตัวตน” พระพุทธเจ้าตรัสสั้นๆ แต่มนุษย์จำนวนมากทั้งชีวิตก็ยังไม่เข้าใจ เพราะความหลงนี้เอง มนุษย์จึงสร้าง “ตัวกู” ขึ้นมา พอมีตัวกู ก็ต้องมีตัวมึง พอมีเขามีเรา ก็เริ่มเปรียบเทียบ พอเปรียบเทียบ…

แม่ให้กำเนิดลูกด้วยเลือดเนื้อของตน ราวกับต้นไม้ที่ยอมถ่ายเทพลังชีวิตจากรากสู่ใบ ให้แตกยอด… ทะยานขึ้นรับแสงแดด แม่ยอมอดเพื่อให้ลูกอิ่ม ยอมเหนื่อยเพื่อให้ลูกสุข ยอมทุกข์เพื่อให้ลูกปลอดภัย…