นิทานใจ

ณ โลกที่ยังไม่รู้จักวิธีเดินเรือ ผู้คนนับแสนนับล้านติดอยู่ฝั่งแห่งความทุกข์ระทม มองข้ามไปยังฝั่งแห่งสุขที่ปรากฏอยู่ไกลออกไป แต่ไม่มีใครเคยไปถึงเสียที บางคนพยายามว่ายน้ำข้ามไป แต่กร…

เสียงมอเตอร์ไซค์ก้องสะท้อนอยู่ในซอยแคบของกรุงเทพฯ กลิ่นควันผสมกลิ่นอาหาร และความเร่งรีบที่เกาะแน่นบนหลังรถชายคนหนึ่งชื่อ “พงษ์“ ไรเดอร์ธรรมดาที่วิ่งส่งอาหารตั้งแต่เช้ายันดึก เขาแทบ…

ในหุบเขาที่หมอกลงหนาทุกเช้า มีสำนักกระบี่เล็กๆ แห่งหนึ่งชื่อว่า “หุบเขาแปดมังกร” ว่ากันว่าอาจารย์ผู้ก่อตั้งเคยเป็นยอดฝีมือที่ชนะได้ทุกศึก แต่กลับละทิ้งชื่อเสียงในคืนเดียว หันมาปลูก…

หมอกสีขาวขุ่นปกคลุมหุบเขาตลอดทั้งปี ที่นั่นมีหมู่บ้านเล็กๆ ชื่อ “เนินเงา” – ดินแดนที่ไม่มีแสง แต่เต็มไปด้วยการฟัง ไม่ใช่เพราะไม่มีดวงอาทิตย์ แต่เพราะไม่มีผู้ใดในหมู่บ้านมีดวงตา โรค…

ผมขับแท็กซี่มาสิบห้าปี รู้ไหม มันมีอะไรเยอะที่คนไม่เห็น ไม่ใช่แค่รถติด ไม่ใช่แค่ผู้โดยสารเมา ไม่ใช่แค่ค่าน้ำมันแพง แต่มันคือการนั่งอยู่ในกล่องเหล็กเดิมๆ วันละสิบสองชั่วโมง กับความค…

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีแขกคนหนึ่งมาเยือนโลก เขาไม่ได้ถือกระเป๋ามา ไม่ได้พกทองคำ แม้แต่ร่างกาย…ก็ไม่ใช่ของเขาเอง เขายืมธาตุดินจากพ่อ ยืมธาตุน้ำจากแม่ ยืมแสงจากดวงอาทิตย์ และยืมล…

กาลครั้งหนึ่ง มีแอ่งน้ำเล็กๆ ซ่อนอยู่ในรอยแยกของหุบเขา ในนั้น มีฝูงปลาว่ายวนอยู่ทุกช่วงอายุ พวกมันไม่เคยรู้ว่าน้ำคืออะไร เพราะไม่เคยอยู่ในที่ที่ไร้น้ำ มันจึงไม่มีคำถามสำหรับสิ่งที่…

นทีไม่เคยรู้ว่าเสื้อผ้าที่ไม่สะอาดมีกลิ่นแบบไหน เพราะในบ้านของเขา เสื้อทุกตัวถูกซักจนปราศจากกลิ่นใด ๆ ยกเว้นกลิ่นของสารเคมีที่ฉาบเคลือบมัน… เสื้อผ้าที่เรียบจนแข็งกระด้าง ขาวจนแสบ…

ในบ่อโคลนกว้างใหญ่แห่งหนึ่ง มีปลาตัวเล็ก ๆ เกิดขึ้นมา เกล็ดของมันเป็นสีทองอ่อน สะท้อนแสง ใครมองเห็นก็อดแปลกใจไม่ได้ ปลาทองว่ายไปเงียบ ๆ ทุกวัน ค่อย ๆ สะบัดโคลนออกจากเกล็ด เกล็ดสะอา…

เสียงเครื่องพิมพ์ดีดเก่าก้องผ่านโต๊ะทำงานในห้องข่าวที่มืดมิด แสงจากหลอดไฟกระพริบถี่จนน่ารำคาญ ณรงค์ วัย 54 ปี หัวหน้าแผนกข่าววิเคราะห์ หนังสือพิมพ์วิกินิวส์กำลังจ้องมองหน้าจอคอมพิว…