Blog

แสงไฟสลัวในห้องฉุกเฉินยามดึกสงัดคืนหนึ่ง พยาบาลสาวในชุดขาวกำลังทำแผลให้หญิงวัยกลางคนที่มีรอยฟกช้ำตามตัว “พี่โดนทำร้ายมาอีกแล้วเหรอคะ” น้ำเสียงของพยาบาลสาวแฝงความเป็นห่วง “ไม่เป็นไร

“ติ๊ก… ต็อก… ติ๊ก… ต็อก…” เสียงนาฬิกาดังกังวานไปทั่วร้านเล็กๆ ในตรอกเก่า ผมนั่งมองพ่อที่กำลังก้มหน้าก้มตาซ่อมนาฬิกาเรือนหนึ่ง แว่นขยายสวมอยู่บนตา มือที่มีรอยด่างและแผลเป็นจ

ในคืนที่หิมะโปรยปรายเบาๆ ยายนั่งเล่านิทานให้หลานสาวตัวน้อยฟังข้างเตาผิง แสงไฟวูบไหวสาดส่องเงาบนผนัง ขณะที่เด็กน้อยซุกตัวในผ้าห่มอุ่น “นานมาแล้ว ในเมืองโรมโบราณ มีบาทหลวงหนุ่มผู้มีห

พลบค่ำวันหนึ่งในป่าลึก พระดาบสผู้เฒ่านั่งสงบนิ่งอยู่ริมหน้าผา ท่ามกลางสายลมที่พัดโชยและเสียงน้ำตกที่ดังกังวาน ลูกศิษย์น้อยที่ติดตามท่านมาหลายปีคลานเข้ามากราบ ดวงตาฉายแววกังวลใจ “ท่

ตำนานรักท้าวแสนปมและนางผมหอม (วรรณกรรมแต่งใหม่จากแรงบันดาลใจนิทานพื้นบ้านอีสาน) กาลครั้งหนึ่งในดินแดนอีสานอันอุดมสมบูรณ์ ณ แคว้นหนึ่งมีชายหนุ่มผู้หนึ่งนามว่าท้าวแสนปม โอรสของกษัตริ

ในยุคที่สังคมมักสุดโต่งไปด้านใดด้านหนึ่ง ระหว่างการสร้างเด็กให้แข็งแกร่งจนกร้าวกร่าง หรืออ่อนโยนจนเปราะบาง เราควรตั้งคำถามว่า จะสร้างสมดุลระหว่างความแข็งแกร่งและความอ่อนโยนได้อย่าง

ในคืนเพ็ญอันงดงามของเดือนมาฆะ ณ วัดเวฬุวันมหาวิหาร แคว้นมคธ พระจันทร์เต็มดวงทอแสงสุกสกาวราวกับประทีปทิพย์ สาดส่องผืนป่าไผ่อันร่มรื่นให้เป็นประกายระยับ ดอกไม้ป่านานาพันธุ์ส่งกลิ่นหอ

ณ ผืนป่าอันกว้างใหญ่แห่งหนึ่ง มีรังนกคุ่มเล็กๆ ซ่อนอยู่ในพุ่มหญ้า ภายในรังนั้นมีนกคุ่มน้อยอาศัยอยู่กับพ่อแม่ ตัวของมันยังเล็กนัก ขนยังไม่แข็งแรงพอจะบินได้ เท้าน้อยๆ ก็ยังไม่มีแรงเด

ณ ริมทะเลสาบที่สงบนิ่ง มีชายชราผู้หนึ่งนั่งอยู่บนม้านั่งไม้เก่าๆ ดวงตาลึกซึ้งของเขามองออกไปที่ผืนน้ำซึ่งสะท้อนท้องฟ้าราวกับกระจกยักษ์ เด็กหนุ่มคนหนึ่งเดินผ่านมา สังเกตเห็นความสงบที

ท้องฟ้ายามเช้าสีทองอร่ามโอบล้อมสวนดอกไม้กว้างที่ตั้งอยู่กลางหมู่บ้านเล็กๆ ชายป่า ดอกไม้นานาพันธุ์บานสะพรั่งอวดสีสันงดงาม แข่งกันส่งกลิ่นหอมละมุนตามสายลมอ่อนๆ ที่พัดผ่าน ท่ามกลางสวน