อัปเกรดความสุข บันทึกของนักพัฒนาจิต

: ความสุขจากภายนอก บันทึกของ อเล็กซ์ นักพัฒนาซอฟต์แวร์ประสบการณ์สูง วันที่ 10 มีนาคม 2025 ผมทำงานในบริษัทเทคโนโลยีชั้นนำมาสิบกว่าปี ชีวิตดูสมบูรณ์แบบในสายตาคนอื่น – งานดี เงินดี รถ

Continue reading

ภาพปกนิทานใจ ภวังค์วาริน มรรคาแห่งสายน้ำนิรันดร์

ภวังค์วาริน: มรรคาแห่งสายน้ำนิรันดร์

ชายสองคนออกค้นหาสระศักดิ์สิทธิ์ที่กล่าวขานว่า ผู้ดื่มน้ำนั้นจะพ้นทุกข์ สุขะมุ่งตรงไป ตาจดจ่อเบื้องหน้า เร่งฝีเท้าราวกับถูกไล่ล่า ปัญญาเลือกเส้นทางคดเคี้ยว หยุดสัมผัสหยาดน้ำค้างบนใบ…

Continue reading

จานเด็ด

ในรูปนั้น มายด์นั่งอยู่ตรงกลางโต๊ะยาว มือซ้ายแตะก้านแก้วไวน์ มือขวาวางอยู่ใต้มือของชายหนุ่มที่นั่งข้างตัว ด้านหลังมีผู้หญิงวัยกลางคนเอียงตัวลงมาจับปลายผมเธอเบา ๆ อย่างคนที่เคยทำแบบ…

Continue reading

เสียงของคุณถูกบันทึกแล้ว

โทรศัพท์ไม่ได้ส่งเสียงปลุก มันสั่นขึ้นมาก่อนนาฬิกาปลุกห้านาที ด้วยจังหวะนุ่มคล้ายชีพจร หน้าจอเรืองแสงสีส้มอ่อนในห้องที่ม่านยังปิดสนิท อรุณสวัสดิ์ค่ะ วันนี้มี 7 วาระรอการมีส่วนร่วมข…

Continue reading

เอนเกจเมนต์

ในภาพ ท็อปกำลังจูบหน้าผากเอม เอมหลับตา ข้างหลังมีพระอาทิตย์ตก รูปนี้มีคนกดหัวใจสามแสนครั้ง ระยะห่างจริงระหว่างปากของท็อปกับหน้าผากของเอม ตอนถ่ายรูปนั้น คือสี่เซนติเมตร ผู้จัดการขอใ…

Continue reading

Flash Sale

นาฬิกาบนข้อมือบอกเวลา 23:58 น. ”อีกสองนาที” บุญส่งหายใจรวยริน กลิ่นคาวเลือดในปากปนกับกลิ่นน้ำเน่าจากท่อระบายน้ำที่เขาหย่อนตัวลงมาซ่อน เลือดสีเข้มไหลซึมจากต้นขา ย้อมขากางเกงยีนส์จนช…

Continue reading

กระดาษพับครึ่ง

คืนที่ฝันเห็นชีวิตตัวเองพังทลาย พ่อเพิ่งด่าเรื่องจานข้าว จานใบนั้นมีเศษไข่ดาวติดขอบ เม็ดข้าวแข็งเกาะเป็นวง ถูกวางทิ้งไว้ตั้งแต่เย็นก่อนเจ้าตัวจะหันกลับไปสนใจหน้าจอเกม พ่อเดินมาเห็น…

Continue reading

แบกราตรี

ณ หุบเขาเร้นลับที่ถูกภูเขาสองลูกโอบไว้ มีเมืองหนึ่งตั้งอยู่ห่างไกลจากโลกภายนอก เมืองนั้นไม่ได้อดอยาก ไม่มีศัตรูรุกราน และไม่เคยขาดแคลนสิ่งจำเป็น แต่ผู้คนกลับเหน็ดเหนื่อยอยู่เสมอ เห…

Continue reading

ดินเผา

กลิ่นดินโคลนเปียกชื้นกับเสียงครางต่ำของแป้นหมุน คือภาษาที่เอนกและศรัณย์ใช้สื่อสารกันมาตลอดเจ็ดปี ในตรอกหลังตลาดเก่า มีสตูดิโอดินเผาเล็ก ๆ ซ่อนอยู่ระหว่างร้านซ่อมนาฬิกากับร้านขายกระ…

Continue reading

คราบมนุษย์

ห้าปีแล้วที่ชินต์ไม่เคยได้กลิ่นเหงื่อของจอย และห้าปีที่จอยไม่เคยเห็นรอยคล้ำใต้ตาของชินต์ ห้องชุดบนชั้น 42 จัดการทุกอย่างให้อย่างไร้ที่ติ อุณหภูมิถูกตรึงไว้ที่ 23.5 องศาเซลเซียส แสง…

Continue reading