NITHAN JAI · นิทานใจ
เรื่องเล่าที่ชวนให้กลับมาฟังเสียงข้างใน
เพราะบริบทที่เด็กๆ ต้องเผชิญในยุคนี้ต่างจากเรามาก..
ลูกๆ ของเราเกิดมาพร้อมภาพที่เคลื่อนไหวเร็วบนหน้าจอ เกมที่ให้รางวัลง่ายโดยแทบไม่ต้องพยายาม และสื่อโซเชียลที่เปลี่ยนได้แค่ปลายนิ้ว
สิ่งเหล่านี้ทำให้สมองของเด็กๆ หลั่งสารเคมีแห่งความพึงพอใจได้เร็วมาก จนเคยชินและติดใจ.. ทำให้อะไรๆ ในชีวิตจริงดูช้าไปหมด ไม่ว่าจะเป็นการเรียนรู้ หรือการเล่นแบบที่เราเคยเล่นสมัยเด็ก
จะห้ามใช้เทคโนโลยีคงยาก เพราะทุกคนก็ใช้กัน
แต่เราสามารถช่วยเขาเลือกเกมหรือสื่อที่ต้องใช้ความพยายาม ต้องฝึกฝนทักษะ เพื่อให้สมองหลั่งสารแห่งความสุขที่เกิดจากความพยายาม ซึ่งจะมีความหมายมากกว่า
และถ้าเราทำให้การเล่นเกมหรือดูคลิปที่เขาชอบเป็นรางวัลจากการทำหน้าที่สำเร็จ สมองของเขาก็จะเชื่อมโยงความสุขเข้ากับความรับผิดชอบ..
ซึ่งจะช่วยเขาในการสร้างนิสัยในการรับผิดชอบได้อย่างเป็นธรรมชาติ
แต่ก็อย่าลืมว่า ระยะเวลาการใช้ที่เหมาะสมสำหรับแต่ละคนก็แตกต่างกัน เราจึงต้องสังเกตและปรับให้เหมาะสมกับเด็กแต่ละคน
นิทานใจ.
นิทานจบลง แต่คำถามอาจเพิ่งเริ่มต้นในใจเรา
