นิทานใจ

เมืองเก่าแห่งหนึ่ง มีคฤหาสน์ที่เคยเป็นของตระกูลร่ำรวย วันหนึ่งเจ้าของบ้าน – พ่อม่ายลูกติดสองคน หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย ทิ้งไว้เพียงทรัพย์สมบัติมหาศาลให้ลูกสาวทั้งสอง – สายละมุนและล

มิตรภาพที่แท้จริงคือการมอบปัญญาให้แก่กัน เพื่อช่วยให้พ้นจากความทุกข์อย่างแท้จริง empty-block/ ในยุคที่ความสัมพันธ์ถูกบิดเบือนด้วยผลประโยชน์และความกลัว ผู้คนเลือกที่จะสวมหน้ากากเข้า

“แม่ขา หนูขอโทษ…” น้ำเสียงสั่นเครือดังมาจากโทรศัพท์ ทำเอาจิตใจของแม่วัย 65 สั่นสะท้าน “มีอะไรหรือลูก?” แม่รีบถาม ใจเต้นระรัว นานเท่าไหร่แล้วที่ไม่ได้ยินเสียงลูกสาว นอกจากการส่งสต

ธนาคารกรรมนิรันดร์ ในเมืองที่เต็มไปด้วยตึกระฟ้าและควันพิษ มีธนาคารเก่าแก่แห่งหนึ่งชื่อ “ธนาคารกรรมนิรันดร์” ผู้คนต่างเล่าลือกันว่าธนาคารนี้ไม่เคยขาดทุน ไม่เคยล้มละลาย และไม่มีใครรู

empty-block/ นานมาแล้ว… มีเมล็ดพันธุ์แห่งความดีงามเมล็ดหนึ่ง ท่ามกลางเม็ดทรายนับล้านล้านในมหาสมุทรอันกว้างใหญ่ไพศาล เมล็ดพันธุ์นี้มีความพิเศษ เพราะมันเริ่มงอกงามจากความรู้สึกที่แ

“น้ำไม่เคยถามว่าก้อนหินข้างหน้าเป็นใคร มันแค่ไหลผ่านและพาพวกมันไปด้วยกัน” … คำพูดของปู่ยังก้องอยู่ในหัวของชายหนุ่มขณะที่เขายืนอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา มองดูสายน้ำที่ไหลผ่านกรุงเทพฯ

“ครูดนตรีไม่จำเป็นต้องได้ยินเสียงเพลงก็สอนได้” . ประโยคนั้นดังก้องในหัวของอาจารย์วีระ ขณะที่เขานั่งอยู่ในห้องซ้อมดนตรีเก่าๆ ของโรงเรียนประจำอำเภอแห่งหนึ่ง มือข้างหนึ่งแตะที่เปียโนต

จากรากฐานของอารยธรรมสู่วันนี้ มนุษย์ยังคงหมุนวนอยู่ในวงจรแห่งอำนาจ สันติภาพ และสงคราม เหมือนลมหายใจเข้าออกของประวัติศาสตร์ . ทุกครั้งที่มหาอำนาจเดิมเริ่มอ่อนแอ เราจะเห็นรอยร้าวของร

แสงจากกระจกเงาสะท้อนเข้าตา เขามองเห็นเงาของตัวเองซ้อนทับกันหลายชั้น แต่ละเงามีรอยแยกที่ลึกขึ้นเรื่อยๆ “มึงรู้ดี… ว่ามึงทำอะไรลงไป” เสียงกระซิบจากเงาด้านใน ธีระยกมือขึ้นแตะกระจก เ

“มึงว่า… กูจะไหวมั้ย?” คำถามของธีร์ดังขึ้นในความเงียบ ขณะที่เขากับภพนั่งอยู่บนระเบียงคอนโดชั้น 20 มองดูแสงไฟของเมืองหลวงที่ทอดยาวสุดลูกหูลูกตา “ไหวดิ” ภพตอบโดยไม่หันมามอง “มึงทำไ